Haiku z 11go piętra

miłość i dobro

pragnienia z dzieciństwa

nieodzyskanie

artwork & photo Łukasz Szymański Ascetic Ink

Black

Black, ostatnia historia związana z J., to jeden z tych tekstów, które napisały się same. W języku angielskim. Nagle. Po prostu. Bez ważenia słów. Co ciekawe, gdy go przed chwilą tłumaczyłam, też stało się to po prostu. Bez ważenia słów. Takie sytuacje nazywam sztuką. Bo sztuka to przejaw absolutu w naszym ziemskim życiu. 

BLACK

his hand on my stomach my finger on his lips

it’s dark… and getting darker

my sweat on his neck his tongue in my ear

thrill… that let us breath

            his deep black eyes

            with sparkling white ice

            leaving my heart

            with burning mark

my hand on his cheek his lips on my knees

flash… that goes so deep

he’s fading away my tears in his eyes

we’ve been one… just for a while

his deep black eyes

            with sparkling white ice

            leaving my heart

            with burning mark 

CZERŃ

jego dłoń na moim brzuchu, mój palec na jego ustach

jest ciemno, będzie jeszcze ciemniej

mój pot na jego karku, jego język w moim uchu

dreszcz, który pozwala nam żyć

głębia jego czarnych oczu

pobłyskujących białym lodem

wypala w moim sercu

płonący znak

moja dłoń na jego policzku jego usta na moich kolanach

błysk, który dociera najgłębiej

jego obraz znika, moje łzy w jego oczach

byliśmy jednym, przez chwilę

głębia jego czarnych oczu

pobłyskujących białym lodem

wypala w moim sercu

płonący znak

ona

Niedzielne popołudnie to nie jest dobry moment na publikowanie takiej piosenki. Ale z drugiej strony żaden nie będzie. Bo czy jest dobra pora na uświadomienie sobie, że definitywnie nie, że ostatecznie to ona, nie ja, że wszystko wewnątrz i na zewnątrz umiera...? O dziwo nie musiałam długo szukać słów, które najbardziej po mojemu opisałyby śmierć (bo taki mamy tu zamysł). To jeden z tych tekstów, który przybył nie wiem skąd, a ja czułam się jak przekaźnik, cała moja rola polegała na jak najszybszym zapisaniu tego, co się pojawia... 

Ona

patrzę nie pytam

słucham nie mówię

jestem gdy jesteś

znikam gdy znikasz

pozdrów ją ode mnie

albo nie, nic nie mów

patrz tu było serce

teraz nic już nie ma

płaczę spokojnie

wina już nie piję

wina jest niczyja

odchodzę dobrowolnie

byłam szczęśliwa

miałam białe skrzydła

teraz gorycz w ustach

krew w oskrzelach. koniec

pozdrów ją ode mnie

albo nie, nic nie mów

patrz tu było serce

teraz nic już nie ma